Biografie Harry Berg (The Crazy Rockers)

Biografie van Harry berg : Leadgitarist van The Crazy Rockers.

Harry is op 15 November 1939 geboren op Makassar. Hij heeft het Jappenkampkamp, de Bersiap en de gedwongen repatriatie overleefd en kwam 1950 naar Nederland, waar hij met zijn moeder en broers in den Haag neerstreek.
In 1952 verhuisden zij naar Eibergen, waar Harry de MULO bezocht en afmaakte. In de MULO tijd groeide al zijn interesse voor de muziek, vooral voor de Jazz. Eerst wilde hij graag drummen gaan leren. Maar in de schoolband hadden ze al een drummer.

 Hij leerde wat gitaar spelen van zijn oudste broer. In Winterswijk, waar hij voor het eerst optrad met de schoolband, zag hij een optreden van de Rhytm Brothers. Toen al begon het idee, ooit eens als prof musicus door de wereld te trekken, door zijn hoofd te spoken.

Na de MULO ging hij naar de HTS, maar die werd al snel afgebroken, omdat hij veel meer belangstelling voor de muziek had, dan voor ingewikkelde wiskundige vergelijkingen. Eibergen werd hem al gauw te benauwd, dus verhuisde hij naar Den Haag, waar hij een baan vond bij, wat toen nog Ministerie van Oorlog heette.

In den Haag kwam hij voor het eerst  in contact met verschillende beroeps musici zoals b.v. John Engels sr. Deze zocht ”statisten’’ voor zijn optredens als ‘’pauze band”in L’Etoile en de Berenbak in Den Haag. Daar speelde hij tot in de ochtenduren. Even een paar uurtjes slapen en dan met roodomrande oogjes naar de baas. Toch wist hij deze aanslagen opzijn gezondheid nog een half jaar  te overleven.

In den Haag gingen verhalen rond, dat er in La Gaité te Den Haag een wilde band  of te wel The Crazy Rockers furore maakte (1960). Hij besloot hen een bezoek te brengen. Daar in La Gaité vlogen hem de snaren om de oren, zo wild ging het er aan toe. De toenmalige gitarist Piet had voor elk optreden een paar nieuwe sets snaren nodig. Bovendien vond er op die avond een enorme vechtpartij plaats: ”Ik maakte dat ik weg kwam, want niet alleen snaren vlogen mij om de oren maar nu ook bierflessen en glazen”. Dat was dus zijn eerste ervaring met de C.R. Een echte Rock’n Roll sfeer van het eerste uur.

Het eerste persoonlijke contact echter met Sydney, de bandleider van de C.R. vond plaats in de Fles, daar zat hij rustig te pokeren, toen S. in eens voor hem stond. Op een toon die S. eigen was kreeg Harry te horen: ”Ik hoor dat je een beetje gitaar speelt”  ”Ja” antwoordde ik. “Juist’’ ging S. verder, ”Die hebben we dus niet nodig, maar wel een drummer, je krijgt f 15, voor het weekend, O.K?” Ik ging akkoord, werkte mij uit de naad, maar kreeg tot mij stomme verbazing slechts f10. Op mijn vraag waar de resterende f 5 bleef antwoordde S. broodnuchter. ”Die zijn voor de stomerij” Je moet weten dat in die tijd de C.R. om de drie akkoorden over de vloer rolden met hun gitaren in de nek, dat hoorde bij de show.

Op die een van die avonden van het bewuste weekend zat René Vlasselaar, een bekende manager uit die tijd in de zaal. Hij zocht Roc’n Roll bands voor het nog bezette West Duitsland. We waren natuurlijk razend enthousiast. De maand daar op( Februari 1961) kwam de eigenaar van de zaak een zekere Herr Pelosi ons in een Opel Kapitän samen met Pim Veeren ophalen. Pim vertelde ons de wildste verhalen over  de wulpse Duitse vrouwen. Pim zat  al een maand met René and the Alligators inWeindorf te Frankfurt.

 “Die verhalen van Pim hebben mij eigenlijk over de streep getrokken”. Ik nam direct ontslag bij het ministerie en vertrok met Woody, Sydney, Pim en Eddy richting Duitsland , het avontuur en een ongewisse spannende toekomst tegemoet.

Harry begon eerst als drummer ,later werd hij tot leadgitarist gepromoveerd, omdat Eddy in dienst moest. Eddy kwam echter gelukkig na 2maanden weer terug.  Bij de C.R. heeft Harry 5jaar lief en leed ( roem, vrouwen, ruzies, chaos en vooral heel veel lachen) met de anderen gedeeld.

Na de C.R. heeft hij bij The Hot Jumpers gewerkt samen met Oscar, Dolf en Harry James de Vries, Wim Onstein en Hans de Wekker.

Daarna probeerde Eddy samen met Harry, Boy Brostowski (tegenw. C.R,) Jack van Rossum (later Residents) en Roy Chauvigny de Blot even nog onder de naam de Crazy Rockers op de  naamsbekendheid van deze legendarische band voort te borduren. Maar Crazy Rockers zonder Sydney was een pseudo Crazy Rockers. Het was natuurlijk heel moeilijk de bravoure en de uitstraling van de originele Crazy Rockers te doen vergeten. In een periode waarin de Beat zijn opwachting maakte was dit dodelijk. De ondergang van de Indo Rock kondigde zich steeds nadrukkelijker aan. Gelukkig nam na 2 maanden de Engelsman, Dick Scott, telg uit de Beatschool, de Indo’s over en ging verder onder de naam Dick Scott en the Barrons.

Na de Barrons, speelde hij nog in diverse bandjes zoals Upside Down, met Woody en jongens van Andy Star en the Stripes. Liberty met Danny Merckelbach Maarten Assink (Buffoons) en Woody. Daarna Sweetlake met Boy, Woody, Huib Verstraaten en Jack van Rosum (Residents/Buffoons). De naam veranderde later weer in Liberty. “Dit was voor mij in   muzikaal opzicht, een van de beste bands, waar ik in gespeeld heb”.

Toen Liberty stopte( Jack en Woody gingen studeren) ging hij met Eddy mee met Union Pacific als bassist. Dat duurde 2 jaar.

Na Union Pacific werd hij door Loulou en Reggy Tielman gevraagd als bassist bij Eurasia. Ze trokken twee jaar lang door Duitsland , Zwitserland Oostenrijk en Finland.
Daarna kwam Andy de band versterken en ze gingen verder onder de  naam Tielman Brothers. Dit duurde eveneens twee jaar. Daarna stopte de Tielman Brothers, omdat Andy een ”Wereldtournee” ging maken. “In 1983 had ik de buik vol van muziek, en begon als zelfstandig ondernemer in de hotelbranche. Ik heb bewondering voor Andy als musicus, hij was een van mijn eerste voorbeelden toen ik nog jong was. Ik hoop dat het respect wederzijds is”.

De honger naar muziek kwam pas na de Indo Rock Revivals terug. De cirkel werd gesloten en ik speel nu al jaren weer bij de Crazy Rockers. Hij heeft net een solo project achter de rug: Een sol CD. Don’t look Back. Het bijzondere van deze CD is, dat er vijf  eigen nummers op staan.Er zijn namelijk maar weinig Indo bands die eigen nummers op de CD uitbrengen.
Deze nummers zijn allemaal geïnspireerd door de tournee van de Crazy Rockers door Indonesië. Titels als b.v. Sambolo Nights, Groovin’at Tiga Puluh, Midnight at Savoy Lohman zijn hier een duidelijk bewijs voor. De CD is trouwens te verkrijgen bij het Indisch Huis. 0703462616

Harry probeert al jaren een eigen stijl te ontwikkelen. Hij probeert de stijlen van zijn favoriete gitaristen: Lee Ritenour, Michel Stern en Larry Carlton te combineren met de IndoRock en Country te combineren. “ Of het mij gelukt is, weet ik niet, dat moeten anderen maar beoordelen”